Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Η Κύπρος μας!

Εχάρηκα πάρα πολλά με τα νέα της Πρασινάδας που επαναπατρίζεται.  Καλώς να τη δεχτούμε και πραγματικά της εύχομαι να της έρθουν ούλλα όπως τα ονειρεύεται.

Με τούτην την ευκαιρία, εθθυμήθηκα τζαι τα δικά μου.  Την χαρά που έκαμα άμαν επήραμε την τελική απόφαση να επιστρέψουμεν πίσω που την Αγγλία.  Άντεξα 14 χρόνια μακριά.  Έκαμα οικογένεια, ήμουν, τζαι είμαι, ευτυχισμένη στο γάμο μου.  Αλλά πάντα κάτι μου έλειπεν.  Ελείπαν μου οι δικοί μου, ο ήλιος μας,  το ιδιαίτερο χιούμορ του κυπραίου με τζείνη τη δόση αυτοσαρκασμού που την έχω τζαι εγώ.  ΄Ελειπεν μου ο τόπος μου.  Κατά τη διάρκεια τζείνων των 14 χρόνων ένοιωθα όπως έναν αγριόχορτον που το εξεριζώσαν που το περιβάλλον του τζαι επάλευκεν να προσαρμοστεί τζαμαί που το εσύραν.  Επροσαρμόστηκα εν η αλήθκεια, έμαθα τζαι τα συστήματά τους, τζαι την νοοτροπία τους, αλλά εν ήταν δικά μου, εν ανήκα τζιαμαί.  Τζαι ύστερα που εστραφήκαμεν ένοιωσα ότι ήρτα πίσω τζαμαί που ανήκα.  Τζαι εν ένοιωσα έτσι μόνον εγώ.  Το ίδιον ένοιωσε τζαι ο λατρεμένος μου έτερος τζαι οι κόρες μας, που ήταν τζαι οι τρεις τους γεννημένοι στην Αγγλία. 

Η προσαρμογή μας εν εμπορούσεν να ήταν πιο ομαλή.   Σίουρα κάποια πράματα εν πιο καλά στην Αγγλία, σίουρα έχουμεν πολλά στραβά τζαι σαν χώρα τζαι σαν ράτσα.  Το σιειρόττερόν μας ελάττωμαν εν τούτον.  Ότι δηλαδή μειώνουμεν συνέχεια ότι έσιει να κάμει με την Κύπρο.
 
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν λόγοι, τζαι για την ανοδιοργάνωση μας σαν κράτος τζαι για τα κόμπλεξ που είμαστεν φορτωμένοι.  Εν μας αφήκαν ποττέ να σηκώσουμεν κκελλέν, να καταλάβουμεν ποιοι είμαστεν, να αρχίσουμε να λειτουργούμεν όπως πρέπει.  Είμαστε πολλά ταλαιπωρημένος τζαι πολλά αδικημένος λαός. 

Έχουμεν όμως τζαι πολλά καλά τα ευλοημένα!  Τζαι τούτα τα καλά μας, συνειδητοποιείς τα άμαν φύεις που την Κύπρο τζαι αρχήσουν να σου λείπουν τζαι εν τα βλέπεις στους ξένους.  Είμαστε φιλοπρόοδοι, κόφκει ο νους μας (εντάξει σε κάποιους φκαίνει τους σε κουτοπονηριά, αλλά εν τζαι είμαστειν ούλλοι το ίδιο), τολμούμεν, εν είμαστεν δειλοί, ακόμα νοιαζόμαστεν για τους δικούς μας τζαι για τους δίπλα μας.  Έχουμεν έναν πανέμορφον τόπο που καλά κάμνουμεν να τον αναδείξουμεν όπως του αξίζει.  Έχουμεν ήλιον τις παραπάνω μέρες του χρόνου.  Τούτον το γεγονός τζαι μόνον, ξυπνά σε, τζαι κάμνει σε να λειτουργείς σωστά.  Ρωτήστε μας τζαι εμάς τους ταλαίπωρους που ζήσαμε στην συννεφκιάν τόσα χρόνια.  Υπάρχει τζαι αναγνωρισμένη ψυχοσωματική πάθηση που προκαλείται από την έλλειψη του ηλιακού φωτός το SAD (Seasonal Affective Disorder).  Δηλαδή πελλανίσκει το πλάσμαν.  Ε! στην Κύπρο αποκλείεται να το πάθεις τούτον.

Όπως η Πρασινάδα, ούτε τζαι εγώ εμετάνιωσα για τα χρόνια που έκαμα στην Αγγλία.  Απέκτησα εμπειρίες που εν θα αποκτούσα διαφορετικά, εδυσκολεύτηκα τζαι τούτον εδυνάμωσέν με, αλλά το πιο σημαντικόν ένει ότι έμαθα να εκτιμώ τον τόπο μου τζαι τους αθρώπους του τόπου μου.

Ακόμα τζαι αν δεν συμφωνείς με τίποτε που τούτα που λέω, νομίζω ότι εν μπορείς να διαφωνήσεις με το ότι, πρέπει επιτέλους να αγαπήσουμεν τζαι να αποδεχτούμεν τζαι τον τόπο μας τζαι τους εαυτούς μας, με τα καλά μας τζαι με τα στραβά μας.  Μόνον έτσι εννα βελτιωθούμεν τζαι εννα δούμεν άσπρη μέρα. 


Εσύ τι νομίζεις;


8 σχόλια:

  1. Είπες τα πολλά ωραία τζαι συμφωνώ μαζί σου αγαπητή. Τούτος ο τόπος θα πάει μπροστά όταν συνειδητοποιήσουμεν πόσον αξίζουμεν ο καθένας που μας ξεχωριστά τζαι μετά ως σύνολο.

    Ακούμεν για επιστήμονες κυπραίους που διαπρέπουν στο εξωτερικό. Η Πρασινάδα εν μια απόδειξη ότι τέτοιοι επιστήμονες μπορούν να διαπρέψουν τζαι στον τόπο τους. Τζαι ο τόπος τους έshει τους ανάγκη τούτους τους ανθρώπους, έshει πολλά να κερδίσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σιέρουμαι πολλά που συμφωνούμεν. Πάντως που τον τζαιρόν που θκιεβάζω κυπριακά μπλοκς παραπάνω επιβεβαιώνεται η άποψη μου ότι έχουμε νέους αθρώπους που σκέφτουνται σωστά, τζαι σιέρουμαι γιαυτό. Τζαι εν τούτοι οι νέοι αθρώποι μαζί με τόυς επιστήμονες μας στην Κύπρο τζαι στο εξωτερικό που εννα πάρουν τον τόπο μας μπροστά.

      Διαγραφή
  2. Συμφωνώ μαζί σου!! Αν δεν σεβαστείς τζαι αγαπήσεις εσυ τον ιδιο σου τον εαυτό, πως θα το κάμουν οι άλλοι;;; Τουτη εν η φιλοσοφία μου. Η αλλαγή σε ένα σύνολο, εν αποτελεσμα της αλλαγής της κάθε μονάδας ξεχωριστά. Χαιρομαι που με καταλαβαινεις τζαι εγω χαιρομαι για οτι δεν το εμετάνοιωσες τζαι εσεις την αγάπη για τον τόπο μας. :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακρικβώς. Πάντως, πραγματικά εχάρηκα πάρα πολλά με τα νέα σου, επειδή έθελες το πολλά τζαι επειδή έσιεις να δώσεις τζαι πολλά.

      Διαγραφή
  3. Ασπρο και παχύ,
    έσιει πάνω που 10 χρόνια που λείπω που την Κύπρο. Πραγματικά πληγώνουμαι άμαν θωρώ Κυπραίους να υποτιμούν την Κύπρο, να...αντρέπουνται που εν Κυπραίοι... Εν εκτιμούν όσα έσιει ο τόπος μας.
    Σίουρα εννεν ούλλα τέλεια. Αλλά πουθενά έννενει.

    Σιαίρουμαι που εν το εμετανοιώσετε. Σιγά σιγά αλλάσσει η Κύπρος, τζιαι εν μέρει εν εξαιτίας εσάς που έρκεστε πίσω με νέα μυαλά τζιαι πολλήν αγάπη για το νησί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εύχομαι νάρτουν τζαι για σένα τα πράματα όπως τα θέλεις, τζαι αν τούτο σημαίνει να επιστρέψεις πίσω σου το εύχομαι ολόψυχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όσο κι αν χαιρόμαστε με την επιστροφή φωτεινών ανθρώπων στο νησί...Εξαρτάται. Μπορεί να υπάρχει χώρος/μέλλον για την ειδικότητά σου μπορεί και όχι. Να επιστρέψεις μόνο από νοσταλγία...δεν ξέρω,δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο παρ΄όλο που περνώ μια φάση που θα ήθελα να ήμουν κοντά στους γονείς μου.
    Τα χειρότερο που υπάρχει στην Κύπρο,δεν είναι η νοοτροπία της περιφρόνησης κάθε τί ελληνικού/κυπριακού αλλά ότι στις πλείστες θέσεις κλειδιά υπάρχουν άνρωποι άσχημοι,μικροί,παρκαρισμένοι εκεί από το κόμμα.
    Κι αντίθετα με το τί λέγεται,οι πλείστοι πτυχιούχοι επιστρέφουν στην Κύπρο με το που θα τελειώσει το πανεπιστήμιο.Πολύ λίγοι μένουν στο εξωτερικό,αν κι αυτό το ποσοστό αυξάνεται ίσως τον τελευταίο καιρό λόγω της κρίσης.
    Το σύνδρομο στέρησης ήλιου το αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν ζήσεις στο εξωτερικό ως εργαζόμενος και όχι ως φοιτητής. Μια φορά το χρόνο ταξίδι δεν φτάνει αλλά βλέπεις και ξένους φίλους σου,που ούτε μια φορά στα 4 χρόνια δεν έχουν την ευκαιρία να πάνε στις πατρίδες τους,και λες "καλά είμαι εδώ,αντέχω."

    Κι αντέχεις,ανακαλύπτοντας τα όμορφα πράγματα της νέας "πατρίδας". Εξάλλου ο άνθρωπος είναι ο τόπος,όπως πολύ σωστά λέγεται στην Κύπρο. :))))


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συμφωνώ με ότι λες για τους βολεμένους από τα κόμματα. Ας ελπίσουμε ότι τα πράματα αλλάσσουν σιγά σιγά με το ξεσκέπασμα κάποιων σκανδάλων και με την μη ανεκτικότητα από όλους εμάς τους υπόλοιπους κοινούς θνητούς. Επίσης έχεις δίκιο για το ότι ο άθρωπος έν ο τόπος, τζαι ότι βρίσκεις τρόπους να αντέξεις τη ξενιθκιά, αν σου ένει αρκετό απλά να την αντέχεις. Φυσικά υπάρχουν τζαι κάποιοι που δεν την αντέχουν απλώς αλλά την προτιμούν. Τελικά ένει το πώς το βλέπει ο καθένας αναλόγως χαρακτήρα τζαι αναλόγως καταστάσεων.

    Ελπίζω να είσαι καλά και ευτυχισμένη όπου και νά'σαι. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή