Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

τι μας περιμένει;

Μόλις μου τηλεφώνησε η αδερφάρα μου που την Αθήνα.  Ακούετουν στενοχωρημένη, μου είπε ότι εχτές τους ανακοίνωσε ο μάστρος ότι τους μειώνει ξανά το μισθό στο μισό.  Εν τζαι μπορούν να κάμουν τζαι τίποτε.  Δουλειές εν υπάρχουν.  Εστεναχωρήθηκα τζαι εγώ πολλά.  Τζαι εφοήθηκα.  Φοούμαι ότι παρόμοιες καταστάσεις περιμένουν μας τζαι εμάς.  Κάτι μου λέει ότι εννα πηαίνουμεν που μείωση σε μείωση.  Τζαι είμαι πολλάααα θυμωμένη.  Είμαι έξω φρενών με τους πολιτικούς μας. Ούλλους.  Εν θέλω ούτε να τους ακούω, ούτε να τους θωρώ, ούτε να τους ψηφίσω.  Εν θέλω να μου λαλούν πόσο φταιν οι υπόλοιποι εκτός που τους ίδιους.  Θέλω να μου πουν πότε τζαι πώς θα μας φκάλουν που μες τα σκατά που μας εσύραν. 

Το μόνο που μου δυά λλίην ελπίδα ένει η αλληλεγγύη τζαι η βοήθεια που δυούμεν ο ένας στον άλλον τελευταίως.  Φαίνεται ότι νοιαζόμαστεν ακόμα για τους δίπλα μας.  Μόνον έτσι αν τα καταφέρουμεν τζαι φκούμεν που τα δύσκολα.  Με το να στηριζόμαστεν ο ένας στον άλλον.

Ο Θεός να μας λυπηθεί.

4 σχόλια:

  1. Τζαι εμένα τουτη η αλληλεγγυή δια μου λιην ελπίδα....ετσι ελπίζω οτι θα ερθουν καλυτερες μερες. :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ας ελπίσουμε Πρας μου ότι οι καλύτερες μέρες εν θα αρκήσουν πολλά.

      Διαγραφή
  2. na stirizomaste o enas paston allo...megali kouventa...alla ginetai;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω ότι αρχίσαμε να βλέπουμε δείγματα ως προς τούτην την κατεύθυνση, που δε βλέπαμε στη κυπριακή κοινωνία τα τελευταία χρόνια.

      Διαγραφή