Τα ασημικά γυαλίζονται!

Ναι αγαπημένο και πολυπληθές μου κοινό.  Επιβάλλεται γυάλλισμα των ασημικών, ράψιμο ενδυμάτων (λαμέ και εντυπωσιακών), βάψιμο σπιτιού τζαι υιοθέτηση σοβαρού και κουκκουμωμένου ύφους.  Καθ' ότι διαλεχτό μου κοινό, έχομεν γίνει "τα πεθερικά".   Η κόρη μας η μεγάλη εδέχτηκε (και αποδέχτηκε) πρόταση γάμου από τον διαλεχτό της καρδιάς της. Για γάμο εν βιάζονται, πράμαν που μου διά τη δυνατότητα να κάμω τα πιο πάνω με την ησυχία μου (τζείνο το κουκκούμωμαν νομίζω εννα με δυσκολέψει παραπάνω που ούλλα).

Οι εντυπώσεις μας εμάς που τον γαμπρό μας, πολλά καλές, εν έχω τίποτε αρνητικό να πω. Η αλήθκεια ένει ότι έσιει τζαι τόσον τζαιρό που μεινίσκουν μαζί τζαι έτσι είχαμεν τζαι εμείς τζαι τζείνος την ευκαιρία να τον μάθουμε τζαι να μας μάθει καλύτερα.    Οι εντυπώσεις του γαμπρού μας πάλε για εμάς, τι να σας πω, έχω την υποψίαν ότι εν είμαστε το κλασικό παράδειγμα πεθερικών.  Είμαστεν πάντως χαλαροί τζαι άνετοι μαζί του.  Το γεγονός ότι αρπάσσει το χιούμορ μας τζαι το ότι κάθε άλλο παρά μας αποφεύγει,  θα τα εντάξω στα θετικά. 

 

Το υπόλοιπο καλοκαίρι κύλησε χαλαρά τζαι ωραία.  Εκάμαμεν διακοπές πρώτη φορά εγώ και το αγόρι μου μόνοι μας, τζαι ήταν τζει που τέλεια.  Νάταν τζιάλλες.

 

Τα κιλά συνεχίζουν να ππέφτουν (16 σύνολο) τζαι είμαι σιεσμένη που την χαράν μου.  Με την φόραν που επήρα πολλά σύντομα εννα σας μείνω σκέττον "άσπρο" !

 

Σήμερα επανήλθα στη ρουτίνα, δρυμήτερη, μαυρήτερη τζαι λεπτότερη.

 

Άτε τζαι καλές βροσιές να έχουμεν.

 

Εν σας ερώτησα, εσάς πώς ήταν το καλοκαίρι σας;

 

 

 

Και προχωρώ ακάθεκτη!

Δεκατρία κιλά μέχρι σήμερα πολυαγαπημένοι μου.  Και προχωρώ ακάθεκτη!!!

Απλά να αναφέρω ότι μόλις άρχισε να μου φαίνεται η διαφορά, αλλά καθόλου δεν με πτοεί.  Μέσα μου νοιώθω πιο παστή τζαι που την ...Kate Moss!  Έχω πολλή δρόμο να κόψω ακόμα, αλλά άρχισα να βλέπω το φως στην άκρη του τούνελ.  Φτεροπετώ αγαπητοί μου, φτεροπετώ!!!  Wehey!!!!

Go aspro, go aspro, go aspro!!!!

Έκλαψα.

Σήμερα εκατάφερα τζαι εκλαμουρίστικα πρωίν πρωίν τζαι μάλιστα στο γραφείο, μπροστά σε συναδέλφους.

Εν τζαι είχα έτσι πρόθεση, κάθε άλλο.  Ήρτα με σχετικά καλή διάθεση, έκαμα το φραπεδάκι μου, τζαι έκατσα στο γραφείο μου.  Σαν εκάθουμουν τζιαμέ, μάηντινκ μάι όουν μπίζινεςς άκουσα μια συνομιλία μεταξύ δύο συναδέλφων (εν τζαι ήταν κρυφή, εν μπροστά μου που εμιλούσαν) για μια κηδεία.  Εν άντεξα τζαι εδιέκοψα, πάντοτε με τακτ καθ' ότι είμαι μία κυρρρία, για να ρωτήσω για ποιαν κηδεία μιλούσαν. 

Εδώ πρέπει να σας πω ότι ο ένας εκ των δύο συναδέλφων ένει παιδί αγνοούμενου.  Ήταν βρεφούιν όμως τότε. Εν τον θυμάται τον παπάν του. Σίιλια μπράβο όμως στη μάνα του γιατί εμεγάλωσεν τον σωστά.  Ένει χρυσό παιδί, το πιο ακκομπλεξάριστον άτομο που ξέρω, με μιαν χρυσή καρδιά, τίμιος, με φιλότιμο, αγαπώ τον πολλά. 

Έλεεν μας που λαλείτε, ότι ήβραν τον παπάν του, ειδοποιήσαν τον, επήεν με τη μάνα του, είδαν τα κόκκαλα που τους επαρουσιάσαν, εχαϊδέψαν τα (έτο άρκεψα τζαι κλαμουρίζουμαι πάλε).  Ηξέραν ότι ήταν σκοτωμένος γιατί τους το είχαν πει.  Επεριέγραψεν μας τζαι τη σκηνή του φόνου.  Είχαν μαζέψει κάμποσους άμαχους άντρες, μεταξύ τους γέρους τζαι έφηβους.  Εβάλλαν τους 4 - 4 μέσα σε ένα σπίτι τζαι επαίζαν τους.  Ένας 15χρονος εβούρησεν να φύει τζαι πίσω του εβούρησεν τζαι ο θείος του.  Επαίξαν τους τζαι τους θκυό, αλλά ο μιτσής εν επέθανε τζαι ο θείος του έππεσεν που πάνω του.  Έτσι ο μιτσής εκατάφερεν τζαι έφυεν τζαι εξιστόρησεν τους τι είδε τζαι ποιους εσκοτώσαν.  Εκατάφεραν τζείνην την μέρα, η γιαγιά τζαι ο παππούς του συναδέλφου μου, τζαι εστραφήκαν πίσω, ήβραν τους σκοτωμένους τζαι εθάψαν τους  όπως - όπως.  Εν σε τζείνο το σημείο που τους ήβραν τωρά. 

Άκουα τον τζαι έκλαια όπως το μωρό.  Τζείνος ήταν ψύχραιμος τζαι έλεεν μου μάλιστα "μεν κλαίεις κόρη". Μα φαντάζεστε την σκηνή;  Φαντάζεστε τι σκηνές εκτελήχθησαν τζείνον τον τζαιρό;  Τι επεράσαν όσοι τα έζησαν τζαι όσοι επηρεαστήκαν;  Τι επέρασεν τούτος ο λαός, Θεέ μου, τζαι τι περνά ακόμα!  Συνεχίζει όμως τζαι υπάρχει τζαι προχωρά.  Ο Θεός να μας βοηθήσει.

 

Σύναξε τους χρυσή μου!

Εντάξη κόρη μου, έκαμες κοπελλούθκια, εν τζαιν τίποτε, έτυχε τζαι σε εμάς. 

Εν μιτσιοί, εννα παίξουν, εννα φωνάξουν, εννεν πρόβλημαν, καθόλου.  Ξαπολάς τους της άλλης της αχάπαρης δίπλα μου, τζαι γιολλαρίσκεις, ή είσαι έσσο σου απλούμενη πας τον καναπέ σου, με τες πόρτες τζαι τα παράθυρα σου θεόκλειστα τζαι τα κοππελλούθκια σου να αλωνίζουν μες τη γειτονιά, άτε ολάν, ασπάξιξιιη.  Εμπαίναν μες την αυλή μου, παρ'ολο που τους είπα να μεν ημπαίνουν, επαίζαν με τα λάστιχα του νερού, αφήναν μου φουντάνες ανοιχτές, εσύρναν την μάππα τους πας το μπάσκετ χουπ που είχαμεν (ώσπου τζαι εφκάλαμεν το μπάσκετ χούπ εφκάλαμεν τζαι τα λάστιχα που πας τες φουντάνες τζαι ησυχάσαμεν) τζαι το αυτοκίνητον πουκάτο να τρώει τες φατσιές, εν είπα τίποτε.  Που εξιμπαρρώσαν, όμως, τα φωτιστικά της εισόδου της γειτόνισσας δίπλα σου, με την μάππα του φούρπου τζαι εμείναν τζαμέ διαλυμένα, τότε άρκεψα τζαι ανησυχούσα.  Ύστερα εβάλαν στόχο τα δικά μου. Τζαι αφού τα μαύρα τζαι τα γέριμα, εν τζαι εβάλαμεν τα κάτζελλα της εισόδου τζαι τα φωτιστικά για να ποσκολλιούνται τα μυξιάρικα σου, να χαριεντίζουνται ότι εβάλαν γκολ ώσπου να τα διαλύσουν τέλεια, μαζί με οτιδήποτε άλλον ηβρεθεί στο δρόμο τους.  Τζιαμαί οφείλω να ομολογήσω ότι αγρίεψα.  Είπα τους μιαν, είπα τους θκυο, είπα τους τρεις, είπα τους χίλιες δεκατρείς, χαβάν τους, εφκάλλαν μου τζαι γλώσσαν, ειδικά τζείνος ο μεγάλος.  "Εν το σπίτι τους δαμέ" ακούεις τζαι εσύ. Έλα δα ρε να σου πω ποιου εν το σπίτι!!!  Αχ Ηρώδη μου τζαι πού είσαι; 

Εννα μου πεις, εν ήταν τζαι οι δικές σου μιτσιές; Ήταν, καλόοοο!  Τζαι ειδικά η μητσιά μου πού την έχαννες πού την εύρισκες ήταν με τα αγόρια τζαι έπαιζεν μάππαν.  Αλλά είχα έννοιαν πάντα μου να μεν ενοχλούν τους γύρο τους.  Εν τες εξαπώλουν αδέσποτες!

 

Εγώ που λαλείς, πολλά - πολλά με τη γειτονιάν εν τζαι έχω.  Πολλύ θάρρος ούτε διώ ούτε παίρνω.  Αλλά αναγκαστικά έπρεπεν να σου μιλήσω σαν στοργική τους μανούλα που είσαι.   Επαρακάλεσα σε ευγενέστατα (καθότι, όπως είναι ευρέως γνωστόν είμαι μια Κυρρρρία) αν είναι δυνατόν, να μεν μου διαλύσουν το σπίτι τζαι να μεν μου ματζελλέψουν την αυλή.  Εν μπορώ να πω, εσυμφώνησες, αλλά ανησύχησεν με λλίον τζείνο το ύφος σου που ελάλεν "καλάν μάνα μου, τούτα ούλλα ξέρω τα αλλά ελάλουν πέρκιμον σιωπήσεις τζαι εν λλάμνεις".   

Άτε να δούμεν ενταμπου να γίνει που τωρά τζαι να πάει.  Dum spiro spero, έννεν;

 

 Υ.Γ. Είδεν με τζαι το άλλον το αστέρι ο γείτονας μου δίπλα που επήεννα να κάμω το παράπονό μου, τζαι εβούρησεν να κλαδέψει το φραμόν του  που εν φορτωμένος αρρώστιαν.  Αλόπως εφοήθηκεν ότι ήταν ναρτει η σειρά του.  Μουαχαχαχα!!!!! Εν τζαι εν άσιημα να σε φούνται τζαι λλλίον, τελικά!!!!

 

Να μεν αλλάξει τίποτε! Γίνεται;

Είμαι άτομο που εν θέλει πολλά για ένει ευτυχισμένο. Εν είχα τζαι την πιο εύκολη ζωή μέχρι τωρά αλλά ούτε τζαι την πιο τραγική.  Έπρεπε να δουλέψω για κάθε τι που αποκτούσα, αλλά τούτον εν ένει τζαι το τέλος του κόσμου.  Επέρασα δύσκολες καταστάσεις αλλά τζαι ευτυχισμένες.  Αισίως, έφτασα σε μια φάση της ζωής μου που είμαι χάππυ. 

Έχω τον λατρεμμένο μου που ... λατρεύω τζαι με λατρεύει, έχω θκυο κόρες που άρχισαν να βρίσκουν το δρόμο τους (ναι έχω τες αγωνίες μου για κάποιες που τες επιλογές τους, αλλά ποιος γονιός εν τες έσιει;) τζαι έχω μιαν δουλειά που την εκέρδισα με την αξία μου, τζαι που με ευχαριστεί τζαι όπου νοιώθω αγαπητή τζαι χαλαρή.  Τα τελευταία χρόνια εσκέφτουμουν συχνά "Θεέ μου, ας μείνουν ούλλα όπως ένει τωρά, γίνεται;  Οικονομικά είμαστεν καλά, δουλεύκουμεν τζαι ξοδεύκουμεν, όπως ο κόσμος ούλλος, έχουμεν την υγεία μας, έχουμεν τους δικούς μας τζαι τους φίλους μας κοντά, είμαι ευτυχισμένη, σε ευχαριστώ!"  Που μέσα μου, έτρεμα να μεν αλλάξει κάτι, αλλά εν για την υγεία μας που εφοούμουν, γιατί είδα το που πολλά κοντά πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει τούτον. 

Τζαι άξξιππα ήρταν ούλλα πόκουππα.  Κρίση λαλεί σου!  Τρόικα! Αποκοπές! Περικοπές!!  Απολύσεις!!!!  Κανένας μας εν έμεινεν ανεπηρέαστος.  Όσοι ένει αυτοεργοδοτούμενοι/επιχειρηματίες έππεσαν οι δουλειές τους κατακόρυφα, πολλοί που ήταν υπαλλήλοι έχασαν τη δουλειά τους, ημικρατικοί σούζουνται, τραπεζικοί απολύουνται, οι κυβερνητικοί ακολουθούν σύντομα, έσιει μωρά που στρέφουνται που τες σπουδές τους γιατί εν μπορούν οι γονείς τους να συνεχίσουν να τους στέλλουν λεφτά.  'Εσιει κόσμον πολλήν, που εν ηξέρει έντολόης εννα τα φέρει βόλτα. Τζοιμούμαστε, ξυπνούμεν με το άγχος!  Τζαι είμαι πάααααρααααα πολλάα θυμωμένη.  Φκάλλω αφρούς λαλώ σου!  Γιατί εν φως φανάριν ότι τούτα ούλλα έγιναν γιατί κάποιοι ήταν τζει που βλάκες, άλλοι ήταν τζει που αχόρταγοι τζαι άλλοι ήταν τζει που ευθυνόφοβοι.  Δηλαδή σε τούτην την αλυσίδα, πολιτικών, τραπεζιτών, βολευτών τζαι βολεμέννων, εν εβρέθηκεν κανένας που να σταματήσει την κατρατζύλαν που επιάσαμεν τζαι επιένναμεν κουρτζούνιν!!!

Τζαι γιατί τωρά εγώ τζαι το υπόλοιπο 90% των ταλαίπωρων συμπατριωτών μου να πρέπει να πληρώσουμεν την ανικανότηταν τους;  Εμείς επαλέψαμεν για ό,τι εκερδήσαμεν.  Εδουλέψαμεν, εστερηθήκαμεν, εκάμαμεν τον λοαρκασμόν μας.  Με ποιο δικαίωμα έρκουνται τωρά τζαι λαλούν μας "Εγώ εν τζαι" πιάννουν τες παραφουσκωμένους τους αμοιβές, πιάννουν τα ωφελήματά τους τζαι τες λιμουζινάρες τους, προστατεύουν τα δικά τους τζαι των συγγενών τους, τζαι αφήνουν μας εμάς  ξηβράκωτους στ' αγγούρκα (με το μπαρδόν).

Θέλω νά'μαι άνενοιας σιορ για το μέλλον των παιθκιών μου.  Μια ζωή ελάλουν τους ότι πρέπει να κοπιάσεις για να αποκτήσεις μιαν άνεση.  Τωρά τι θα τους πω;  Θέλω να μεν αγχώνουμαι για τη δουλειά του λατρεμένου που κατασκοτώνεται μέρα νύχτα.  Θέλω να συνεχίσω να έχω τη δουλειά μου στο γραφείο, τζαι να μεν απολυθεί ούτε τζαι κανένας που τους συναδέλφους μου, γιατί έμαθα τους τζαι εμάθαν με, ανέχουνται το ηλίθιο μου χιούμορ τζαι τες ιδιοτροοπίες μου, ανέχουμαι τζαι εγώ τες ιδιοτροπίες τους, είμαστεν λλίον ή πολλά ο ένας στη ζωή του άλλου τζαι τούτον αρέσκει μου τζαι, ναι ρε παιδί μου, μπορώ ακόμα να πω ότι αγαπώ τους τζαι θέλω να ένει καλά. Θέλω να μας αφήσουν να συνεχίσουμε τη ζωή μας. 

Θέλω να μεν αλλάξει τίποτε!  Γίνεται;

 

Η μάνα μου.

Τη μανούλα μου έχασα την πριν σχεδόν 5 χρόνια.  Κάθε μέρα σκέφτουμαι την τζαι λείπει μου πολλά. Παρ' όλο που έν είμαι μωρόν, έσιει περιπτώσεις που νοιώθω ότι μόνο τζείνη θα μπορούσε να με γαληνέψει τζαι να με συμβουλέψει σωστά. 

 

Η μάνα μου ήταν μια γυναίκα όπως οι περισσότερες κυπραίες της γενιάς της, αφοσιωμένη στην οικογένεια της.  Ήταν που πολλά φτωσιήν οικογένειαν αλλά εκατάφερεν να τελειώσει το σχολείο άριστα με υποτροφία (τότε έπρεπε να πληρώσεις για να πάεις γυμνάσιο).  Είσιεν πολλές ευκαιρίες να έσιει μιαν καλή δουλειά εκτός σπιθκιού, αλλά επροτίμησεν να περάσει τη ζωή της σαν μια απλή νοικοκυρά.  Ήταν καλή σχεδόν, σε ό,τι έκαμνεν, στη μαγειρική στο ράψιμο στις χειροτεχνίες.  Αλλά ήταν ένα μαύρο χάλι στο οδήγημα.  Απέφευγεν πάσι θυσία τα round-abouts και τις δεξιές στροφές από αλτ.  Στο παρκάρισμα δε, ήταν ένα δράμα.

Εμεγάλωσεν μας τζαι τες τρεις με αρχές, επροσπάθησεν να μας βοηθήσει να αναπτύξουμεν η κάθε μια τα ταλέντα μας, ήταν πάντα τζιαμέ για μας, αλλά το τι ήταν το χαρακτηριστικό της ήταν η αφοσίωση τζαι η λατρεία που είσιεν στο παπά μας.  Όταν μετά που 20 χρόνια γάμου ο παπάς μου άφησεν την για κάποιαν άλλην, έχασε τη γη κάτω που τα πόθκια της.  Έκαμεν πάρα πολλύ τζαιρό να έβρει τον εαυτόν της.  Αλλά με το που εσηκώθηκεν ήταν μια άλλη γυναίκα. 

Ήβρεν δουλειά σε ένα διαφημιστικό γραφείο, τζαι τζαμέ έκαμεν φιλίες που εκράτησαν μέχρι το τέλος της ζωής της τζαι που της εστάθηκαν σαν αδερφές στα δύσκολα που ήταν να έρτουν στο δρόμο της μετά.  Ανέπτυξεν το ταλέντο της στη ζωγραφική, εγέμωσεν μας τα σπίθκια μας με πίνακες της.  Επροέκυψαν μας μποέμισσα, επροέκυψεν μας χορκοϋρα, επροέκυψαν μας ανήσυχο πνεύμα, επροέκυψαν μας μια γυναίκα ζωντανή με δίψα για ζωή με λεπτό τζαι έξυπνο χιούμορ. 

Όταν επαναπατρίσθηκα, μετά 14 χρόνια στην Αγγλία, η μάμμα μου είσιεν ήδη διαγνωσθεί με καρκίνο στα 58 της τζαι εν μας εδιούσαν τζαι πολλές ελπίδες.  Συγκεκριμένα μας είπαν ότι λίγους μήνες θα άντεχε.  Επείσμωσεν όμως, επάλεψεν τζαι άντεξεν σχεδόν 8 χρόνια.   Μέσα σε τζείνα τα 8 χρόνια, εν έκατσεν να κλαίει τη μοίρα της.  Εσυνέχισεν τη ζωή της όσο πιο καλά εμπορούσεν.  Ήταν πιο δραστήρια που τους υπόλοιπους μας που είχαμεν την υγεία μας.  Εμάζευκεν τα εγγόνια της στη βεράντα του σπιθκιού της τζαι επαίζαν χαρτιά, τζαι πάντα εγέλαν τους τζαι εκέρδηζεν. Εζωγράφιζεν με τες ώρες, εσυνέχισεν να πηαίνει δουλειάν, έφκαινεν πολλά συχνά με τες φίλες της, εταξίδευκεν.  Θυμούμαι ότι 2 χρόνια πριν την χάσουμεν, μετά από μιαν δύσκολη φάση τζαι παραμονή της στην Αροδαφνούσα, τζαιμέ που την είχαν ξεγραμμένην εκατάφερεν τζαι εστάθηκεν στα πόθκια της, εταξίδεψεν με τες φίλες / συναδέλφισσες της στην Θαϋλάνδη τζαι επήεν τζαι σε σαφάρι, καβαλλούριν πάνω σε ελέφανταν.  'Οποτε εστρέφετουν που κάποιο ταξίδι, επρογραμμάτιζεν το επόμενο.  Συνήθως εμεσολαβούσεν κάποια υποτροπή της νόσου, έκαμνεν μια σειρά χημειοθεραπείες, έφερνεν το νού της τζαι εγιολλάρισκεν πάλε.  Συχνά έλεεν ότι θα έθελεν να ήταν πουλλί, για να ταξιδεύκει που χώρα σε χώρα χωρίς να κουβαλά βαλίτσες τζαι να καθυστερεί σε αεροδρόμια τζαι μασκαραλλίκια.

Παρ' όλο που ήταν άρρωστη, ήταν η χαρά μου να περνώ ώρες μαζί της.  Ακόμα τζαι όταν ήταν στο κρεββάτι του πόνου, έκαμνε μας τζαι εγελούσαμεν με το χιούμορ της, με τον τρόπο που είσιεν να μας επιπλήττει σαννα τζαι είμασταν ακόμα μωρά τζαι να μας βάλλει στη θέση μας.  Ήσιεν απαιτήσεις τζαι που τες τρεις μας. Έθελεν να είμαστεν πάντα ευγενικές, να είμαστεν καλιεργημένες, να είμαστε καλές νοικοκυρές, να είμαστε δραστήριες.  Αλλά εκαμάρωνεν μας τζιόλας όπως κάθε μάνα καμαρώνει τα παιθκιά της.

Η μάνα μου ήταν πάντα της αξιοπρεπής, ακόμα τζαι στα πιο δύσκολα της τζαι πάντα εσκέφτετουν τον δίπλα της.  Όταν ήταν στο ογκολογικό για θεραπεία τζαι έβλεπεν κάποιον νεαρό που ήταν στη ίδια μοίρα, ελυπάτουν αφάνταστα τζαι παρόλη την ταλαιπωρία της τζαι τους πόνους της έλεεν "εγώ έζησα τη ζωή μου, είμαι ευχαριστημένη, τούτο το μωρό τι να πει!".  Στην κηδεία της η εκκλησία εγέμωσεν ασφυχτικά που κόσμο που την ήξερε προσωπικά, που την αγαπούσεν τζαι που την εκτιμούσεν.  Τζαι θυμούμαι λλίες μέρες μετά, επήρεν τηλέφωνο ο ογκολόγος της την αδερφή μου για να τη συλλυπηθεί τζαι της είπε πόσο αξιοθαύμαστη τζαι αξιοπρεπής ήταν μέχρι το τέλος.  "Η μητέρα σας ήταν μια κυρία" της είπε. 

Εν μπορώ να εκφράσω σε λόγια πόσο περήφανη νοιώθω για την μάνα μου.  Έδωσεν μας πολλά μαθήματα ζωής. Είμαι πολλά τυχερή που την είχα στη ζωή μου, που ήταν ο άθρωπος που εδιαμόρφωσεν το χαρακτήρα μου.  Αν της μοιάζω έστω τζαι στο ελάχιστον θα είμαι πολλά ευχαριστημένη.

Η μάμμα μου ήταν μια δυναμική, έξυπνη γυναίκα της εποχής της τζαι του τόπου μας.  Ήταν όπως ένει πολλές άλλες κυπραίες.  Βλέπω την πολλά συχνά σε πολλές κυπραίες που συναντώ. Ήταν τζείνη που με έμαθε να αγαπώ το φύλο μου, τζαι να εκτιμώ τον δίπλα μου.

Νά σαι καλά μανούλα μου όπου τζαι νάσαι.  Λείπεις μας πολλά.

 

Πούντον ήλιον;

Ενταμπου να γίνει με τούντην κατάστασην;  Επιάσαν μας τα ρυάλια μας (όσων είχαν δηλαδή), επιάσαν μας την ηρεμίαν μας, επιάσαν μας την αξιοπρέπειαν μας, εννα μας πιάσουν τες δουλειές μας, εν γίνεται να έχουμεν τουλάχιστον τον ήλιον μας;  Εν τζαι έμεινεν μας τζαι τίποτε άλλο!  Ως που εννα πάει η κατάσταση με τούντην πουστιόσκονη ολάν;!

Πότε θα κάνει ξαστεριά σιορ; Πότε; ΠΟΟΟΟΤΕΕΕΕ;;;!!!!!

ΟΎΦΦΟΥ ΠΙΟΝ!!