!!@@###!

Άσσιχτίρ!!! Μαλακισμένη!  Κομπλεξική!! Πασσιοκώλα!!!!

Εδόκαν σου σημασία δαμέσα τζαι ενόμισες ότι άξξιππα απέκτησες τζαι αξίαν, άχρηστη.  Αν γελαστείς να μου ξαναμιλήσεις με τούτον το ύφος εννα σου δειχτώ τζαι εννα μεν ηξέρεις που να μπηχτείς να χωστείς! Χασκιασμένη!  Ατε ολάν που τζιαμαί!

Τόσο θέλω να ξηχάσω ότι είμαι μια Κυρρρία τζαι εν θα σου αρέσει.

Εγώ επροειδοποίησα σε.

Στους υπόλοιπους, πολύ καλημέρα σας.

Εδώ είμαι και εγώ!

Μέχρι στιγμής το καλοκαίρι δεν μου εμπήκε τζαι πολλά καλά!

Έφυαν 2 άτομα δικά μου που την γέριμην την καταραμένην την αρρώστια που εν θωρεί ούτε ηλικίες ούτε οικογένειες ούτε τίποτε.  Εδιαπίστωσα που λαλείτε ένα παράξενο πράμα όσον αφορά τον χαρακτήρα μου.  Όσο πιο κοντινό μου ένει το άτομο που χάννω, τζαι μετά που εννα γλύψω τις πληγές μου τζαι εννα αρχίσω να το χωνεύκω, τόσο παραπάνω εκτιμώ τη ζωή τζαι θέλω να την ρουφίσω ούλλην, να μεν χάσω ούτε σταγόνα.  Ώραν - ώραν νοιώθω πολλά αναίσθητη αλλά πάλε λαλώ, έτσι είμαι σιορ τζαι σ' όποιον αρέσω στο κάτω κάτω.  Τζαι μέσα σε τούτα ούλλα έδωσα τζαι έναν γυρόν που το coursera, έτσι για να ξεστραβωθώ λλίον στο θέμα της ψυχολογίας ημίσιη μου!  Ε! πού να μου μείνει χρόνος για αναρτήσεις τζαι ξέρω γω κουέντες.

Πάντως εθκιάβαζα σας όποτε έβρισκα ευκαιρία τζαι εχαλάρωνα.  Νάσαστεν καλά τζαι να συνεχίζετε να γράφετε.

Άτε, καλό υπόλοιπο του καλοκαιριού να έχουμεν τζαι ναμαστεν ούλλοι μας καλά.

Φιλούθκιααααα.

Επανήλθα λοιπόν.

Επήα που λαλείτε στην Αγγλία τζαι εστράφηκα.  Μετά που 13 χρόνια που επαναπατριστήκαμε με τον λατρεμμένο, αποφασίσαμε να πάμε πίσω για λλίες μέρες επ' ευκαιρία ενός φιλικού γάμου.  Επεράσαμεν πόμπα.  Μετά που 26 χρόνια γάμου, εκαταφέραμεν τζαι μείς να κάμουμεν ένα ταξίδι τα δυο μας τζαι ήταν σίησιν.  Τελικά ταιρκάζουμεν, εννα τον κρατήσω, αποφάσισα το!  

Είδαμεν παλιούς φίλους, εχαρήκαν που μας είδαν, εχαρήκαμεν που τους είδαμεν, εθθυμηθήκαμεν τι παλλιότζαιρον κάμνει στην Αγγλία, αθθυμήθηκα πόσο μίζερη ένοιωθα τότε που έλειπα που τον τόπο μου τζαι τους δικούς μου, τζαι εξαναεκτιμήσαμεν την μικρή τζαι καταγαμημένη (με το μπαρδόν) Κύπρο μας τζαι τα καλά της.  Ναι έσιει τζαι καλά!

Κατά τα άλλα η δίαιτα ετέλειωσεν.  Εκατάφερα τζαι έχασα 30 κιλά τζαι είμαι σιεσμένη που τη χαρά μου.  Ανυπομονώ να μπει το καλοκαίρι τζαι να ανανεώσω την γκαρταρόμπα μου καταλλήλως.  Τωρά κάμνω σταθεροποίηση τζαι κάμνω την τζαι πολλά αυστηρά γιατί τρέμω να μεν τα ξαναβάλω.  Όσοι  έχετε πρόβλημα με το βάρος σας, είμαι σίουρη ότι ξέρετε για τί μιλώ.  Πόσον εύκολα βάλλεις τα τα ευλοημένα τα κιλά τζαι πόσο δύυυυσκολα τα χάνεις.

Επεθύμησα σας ρε φιλούθκια, είπα σας το;

Φιλούθκιααααα

Άγγου μου τους!

Με ευκαιρία την τελευταίαν ανάρτηση της Μάνας για τη χαρά που έκαμεν ο συνάδελφος της με το Playstation, εσυνειδητοποίησα για μιάν ακόμα φοράν πόσο μωρά ένει κάποτε οι άντρες.

Ας πούμεν ο λατρεμμένος, ό,τι τζαι αν έπαθεν τελευταίως, άρκεψεν τζαι κάμνει μου κάτι κουτσοδούλια μες το σπίτι που πριν ούτε που επρόσεχεν ότι έπρεπεν κάποιος (εγώ δηλαδή) να τα κάμει.  Ας πούμεν προχτές εφκέρωσεν ούλλες τες σακκούλες που τα σκουπίθκια μες το σπίτι τζαι έφκαλεν τες έξω στον κάλαθο!!!!  Ή φκάλλει το χαμ που τον θάλαμο, βάλλει τον μες το πιατούι, αφήνει το να ξηπαγώσει τζαι, ω το θαύμα, μετά βάλλει το μες το ττάπερ τζαι βάλλει το στο ψυγείο!!!! Τζαι τούτα ούλλα τα θαυμάσια αγαπητοί μου χωρίς να του πω τίποτε!  Που μόνος του, τέλεια που μόνος του!  Εντα έτσι που πάει, αλλο λλίον εννα μάθει τζαι πού φυλάω ούλλα τα κουζινικά τζαι εν θα αννοίει 10 ερμαράκια για να εύρει το αννοιχτήρι του κρασιού.

Είπα τζαι εγώ, να σείρω την πελλάρα μου πέρκιμον τζαι αππωθεί τζαι μείνει του τούτη ούλλη η προθυμότατα να βοηθά!  Υιοθέτησα λοιπόν έναν έκθαμβο ύφος θαυμασμού είδα τον μες τα μμάθκια με ένα ελαφρό ξελιγωμένο αλληθώρισμα τζαι είπα του:

"Μα ρε αγάπη, εφκέρωσες τα σκουπίθκια;;;;;!!!"

"Ε, ναι!" απάντησε με κόρτωμα τζαι καπάρτισμαν!

Τότε τζαι εγώ επροχώρησα στο τελειωτικόν χτύπημα:

"Πάντως έισαι πολλά πιο σέξυ τωρά που σε θωρώ να κάμνεις δουλειές!"

Έκαμεν μου ένα γελούι του τύπου "ξέρω ότι εν πελλάρες που μου λαλείς, αλλά συνέχισε τζαι πάεις καλά".

Τωρά αν επέτυχα τον σκοπό μου εν νωρίς για να το ξέρω αγαπητοί.  Πάντως το πρωί που έφευκα βιαστική τζαι τζείνος έπιννεν χαλαρά τον καφέ του είπεν μου ότι αν τον εύρει η πελλάρα μπορεί τζαι να μου φκερώσει το πλυντήριον των πιάτων σήμερα!   Αμάναμουμανούλλα μου τζι αν παώ σπίτι τζαι εύρω τζαι τα πιάτα φυλαμένα εννα νομίζω ότι εμπήκα σε λάθος σπίτι!!

Εχάλασεν το ψυγείοοοοοο!!!

Σήμερα που το πρωί ζω ενα δράμα αγαπητοί συνμπλόκερς. Το ψυγείο μας κάμνει μας ππουστιές (με το μπαδόν).  

Έσιει κάμποσες μέρες που ώραν - ώραν εμούγκριζεν .  Τζαι ελάλουν του λατρεμμένου μου, "να φέρουμεν κανέναν τεχνικόν να το δει, τζαι εννα χαλάσει μιαν ώραν τζαι να μείνουμεν έτσι".  Τζείνος, "όι, να το τραβήσουμεν έξω να δούμεν πουπίσω αν έσιει τίποτε, να το σβήσουμεν τζαι να το ξαναάψουμεν" τζαι ξέρω γιω κουέντες.  Μα έντα να το τραβήσουμεν τζαι να το δούμεν γιέ μου!!!  Γαήζουμεν χρυσέ μου εμείς που ψυγεία τζαι μηχανάες;;;;  (Ενει το ίδιο σκεπτικό που έχουν οι άντρες (bless them) που ένει δηλαδή άξιοι να γυρίζουν μιαν ώρα για να εύρουν μιαν διεύθυνση ή μες το σούπερμάρκετ για να εύρουν την πίκλαν ας πούμεν, τζαι εν σταματούν να ρωτήσουν έναν πλάσμαν να τους καθοδηγήσει προς την σωστή κατεύθυνση! ΑΑΑΑΑΑ!)  Άλλη χαζοβιόλα εγώ, έκατσα τζαι άκουσα του, σαννα τζαι ήταν να σαστεί που μόνο του το ψυγείο αν το εκαλοπιάναμεν.  Έτα ούλλα τζαχαμέ τωρά.  Εχτές εσταμάτησε να μουγκρίζει τζαι σήμερα που άνοιξα το πρωί να πιάσω το γιαουρτάκι μου το διαιτιτικό που φέρνω στη δουλειά, εν μου άρεσεν η θερμοκρασία του.  Ασκοπώ καλύττερα τα υπόλοιπα πράματα μες το ψυγείο, τζαμέ που μας τα επάγωνεν κατά Θεό, σήμερα ήταν ούλλα κοντά σε θερμοκρασία δωματίου! 

Έπιάσαν με οι δαιμόνοι! Εγύρισα με το πιο συγκρατημένο, παγωμένο μου χαμόγελο τζαι είπα του λατρεμένου "το ψυγείο μας έν έσιει απόδοση, εν γιαυτό που ελάλουν εγώ να φέρουμεν άθρωπο να το δειιιιι!!!".  Είδα τον τρόμο ζωγραφισμένο στο μουτρούιν του, παρόλο το προαναφερθέν μου χαμόγελο.  Εν μου είπεν τζαι πολλά πράματα, τωρά βουρά να το φκερώσει, να πάρει ό,τι χωρεί στο ψυγειούιν που έχουμεν κατω μες την αποθήκη, ώσπου να δούμεν ενταμπο να γινεί!  Το μόνο θετικό ένει ότι ανέβα-κατέβα στην αποθήκη εννα καταληθούμεν!  Ο καλός Θεούλης ας μας λυπηθεί τζαι να σάζεται το ευλοημένον, γιατί αν εκόρτωσεν νούρον, ο προϋπολογισμός εν σηκώνει τωρά στα καλά καλούμενα να γοράσουμεν τζαινούρκαν ψυγειάρα!

Αυτά!  Άτε, πάω να εύρω κανέναν τεχνικόν γιατί αν περιμένω που τον λατρεμμένον εσαστήκαμεν!

Καλώς να μας ημπεί!

Καλά ελπίζω να μας μπει (με το μπαρδόν)
ο νέος μας ο χρόνος
νά' σιει τζαι κάτιτις γλυτζίν
να μεν μας μείνει ο πόνος!

Το δεκατρία έφυεν
ας πάει στα τσακκίδια
με τούτα που μας έφερεν
εφκάλαμεν αρτσίθκια!!! (όσοι έν είχαμεν)

Κόψε ποδά κόψε ποτζεί
εν έσιει πιον να κόψεις.
Εφήκαν μας με το βρατζί,
τζαι πώς εννα προκόψεις;

Τζείνοι που εφάαν τζαι εν δειούν
μακάρι που ποττέ τους
άσπρην ημέραν να μεν δουν
να κλαίν μες τον καφέ τους.

Ο νέος χρόνος έφτασεν!
Καλώς να μας ορίσει.
'Οτι τζι αν φέρει έφερεν!
Εν τζαι να μας φοβίσει!

Ο κυπραίος που τες παλλουτζιές
εν τζει που μαθημένος!
Αρκέφκει πιον τες τραουθκιές
τζι ας εν φουτουνιασμένος!

Πού εννα μας πάει;  Εννα το περάσουμεν τζαι τούτον! 
Καλό νέον έτος!

Medium!

Σήμερα, για πρώτη φορά μετά από πολλάαααα πολλάααααα χρόνια, εγόρασα την πρώτη μου μπλούζα σε μέγεθος .... ταραταματατααααααμμμμμ!!!!!! MEDIUM!!!  Ναι πολυαγαπημένοι μου συνμπλόκερς.  Η πλάκα ένει ότι επήρα το Large στο δοκιμαστήριο τζαι ήλπιζα πέρκιμον τζαι μπει μου.  Τζαι έμπλεα μέσα, ήταν τεράστιο πάνω μου!!! Εν 24 κιλά τούτα στο κάτω κάτω.  Εν το επίστευκα, τζαι εν έξερα τι να κάμω που τη χαρά μου.  Ευτυχώς επήα με 3 φίλες μου οι οποίες εμοιράστηκαν τον ενθουσιασμό μου.  Έκαμα ένα μικρόν, συγκρατημένον πανηγυρισμόν, καθ'ότι είμαι μια Κυρρρρία, και δεν μπορούσα να αρκέψω να ππηδώ ίσια πάνω μες τον κόσμο. Αλλά μετά που εμείναμεν μόνες μας με την Κολονούδα μου, έκαμα της τον χορό της επιτυχίας, που στη δική μου περίπτωση είναι γρήγορα τρισχαριτωμένα(!!???) πηδηματάκια επιτόπου με τις ανάλογες κινήσεις των χεριών! Άλλο να σας το λέω άλλο να το βλέπετε.   Η Κολονούδα, για κάποιον λόγον, αλλο λλίον να κατουρήσει πάνω της που τα γέλια, αλλά εγώ απόλαυσαν τον!

Το ππόιντ που θέλω να κάμω ποιον ένει όμως;  Πόσο δύσκολο ένει ρε παιδί μου να αλλάξει η εικόνα που είχα για τόσα χρόνια για τον εαυτό μου μέσα στο φτωχό μου αυτό μυαλουδάκι τζαι να το πάρω επιτέλους απόφαση ότι μπορώ πλέον να δοκιμάζω και ίσως, άκουσον άκουσον, ακόμα τζαι να αγοράσω τζαι να φορήσω φυσιολογικά ρούχα!  Ποτούτα που τα εθώρουν που μακριά τζαι έξερα ότι εν ήταν για μένα.  Εν το περίμενα ναναι τόσο δύσκολο να κάμω το μυαλό μου reprogrammed ρε παιδί μου.  Αλλά πού εννα μου πάει σιορ!  Το δύσκολον έκαμα το.  Εννα το καταφέρω τζαι τούτο.  Αλλο 5-6 κιλούθκια να χάσω τζαι μετά θα αμολυθώ στα καταστήματα.  Τζαι τζαμέ να δεις ξεφάντωμαν. 

Αν μες τα ξεπουλήματα του Ιανουαρίου δείτε μιαν πελλήν να χορεύκει όπου φτάσει, όπως τον βάτραχον μες το μπλέντερ, εγώ εννα είμαι.  Το ασπρούδιν σας και όχι τόσον παχουλούδιν ένη μόρ!  Ελάτε μιλήστε μου να γνωριστούμεν τζαι τζόην τον χαρούμενον χορό μου.

 

Πόση πίεση!!!!

'Οσον τζαι πάω τζαι γερνώ προβλήματα καπάλιν
εν τζαι ξεννοιάζεις μάνα μου, η πίεση εν μιάλη.
Τα πράματα εν αλλάσσουσειν για να περνούμεν πρίμα
πότε εννα πνάσω μιαν φοράν; Είμαι τζαι λλίον κρίμα!

Τζύριην αέρκια τζαι παιθκιά, για ούλλους έχω έννοιαν
που το κακόν μου το πολλύν εννα βλαστήσω γέννια!
Οι κόρες εν μου κρώννουνται, κάμνουσειν της κκελλές τους
μα ύστερις εννα φανούν ούλλους οι μαστορκές τους.

Τζείνη η κόρη μου η μια, τέλλεια εννα με φαλλάρει
Που την πολλήν συκκίρτησην νομίζω λέν με ... Χάρην!
Σκέφτου τζαι λλίον ψύχραιμα, βάλε ομπρός τον ννούν σου
Εν τζαι ένει ούλλα τέλεια, άκου τζαι του γονιού σου!

Τζαι για να κλείσει η ... τρίλιζα, νάμαστειν τέλλεια χάππυ
έχουμεν τζαι την τρόικαν να μας χορέφκει τριάππιν (ποιητική αδεία από το τριάππιθκια)
κόψε ποδά κόψε ποτζεί τζαι βάρτε τους τζαι φόρους
εν έσιει πιον, εδώσαμεν, έπιάετε μας τους κώλους!!! (με το μπαρδόν)

Ευτυχώς που έχω τον λατρεμμένον μου, τουλάχιστον εννα έχω παρέα στο τρελλάδικο που εννα καταλήξουμεν!
:ζ


 

Σκέψου το, γίνεται!

Αν μου ελαλούσαν πέρσι έτσι τζαιρόν ότι ήταν να τα καταφέρω να χάσω 20 κιλά (20 κιλά και 400 γραμμάρια για να είμαστεν τζαι ακριβείς) σε έξι μήνες, ήταν να τους φκάλω πελλούς.  Τζαι όμως πολυαγαπημένοι μου συνμπλόκερς.  Εκατάφερα τα!   Πώς;  Με πολλή προσπάθειαν! Γιατί; Ή μάλλον γιατί τωρά τζαι όι πριν; Εν έχω ιδέαν.  Κάτι έκαμε κλικ μέσα στο φτωχό τζαι κατασυγχυσμένο μου μυαλουδάκι.  Είχα φτάσει φυσικά τζαι σε .. ανεμοδαρμένα ύψη όσον αφορά τα κιλά μου, εν επήεννεν άλλον, τζαι κάτι έπρεπεν να γίνει.  Τζαι έγινεν!

 Έψαξα το λλίον πιο βαθκιά το θέμα, εθκιάβασα τζαι θκυο τρία πράματα πάνω στη διατροφή τζαι τον μεταβολισμό τζαι εκατάφερα να επιβληθώ στη λαιμαργία μου.  Εγώ, που με έκμανεν ότι έθελεν, η πουτάνα η λαιμαργία μου, για τόσα χρόνια.  Μπορώ λοιπόν να σας διαβεβαιώσω ότι εν έγυρα να πεθάνω επειδή εν τρώω μακαρονούθκια με κρέμες τζαι τυρκά λυωμένα που πάνω (γιαμ!) τζαι ψούμους τζαι πατάτες τζαι γλυκίσματα τζαι σιοκολάτες τζαι τόσα άλλα.  (Έτσι για να μεν αναρωθκιέστε, έκοψα σχεδόν τέλεια τους υδατάνθρακες τζαι ούλλα τα γνωστά απαγορευμένα δηλαδή γλυκίσματα, λυπαρά κλπ). Έτυχεν μάλιστα να τα ετοιμάσω τούτα ούλλα για άλλους τζαι εγώ να τα καταφέρω να συγκρατηθώ.  Τούτον τζιαν ένει απίστευτον!  Τζαι ούτε έπαθα τίποτε που σηκωνούμαστεν που τες 6 κάθε πρωί με τον λατρεμμένον μου για να περπατήσουμεν μισήν ώρα πριν τη δουλειά.

 

Τελικά, αγαπητοί μου, εν έχω καμιάν αμφιβολία πιον ότι η δύναμη του μυαλού ένει απίστευτη.  Γιατί ούλλα εν που τζιαμέ που ξεκινούν.  Αντί να βουρώ που διαιτολόγον σε διαιτολόγον τόσα χρόνια, να μου λαλούν τα αυτονόητα τζαι να μεν καταφέρνω τίποτε, εν σε ψυχολόγους τζαι ψυχίατρους που έπρεπεν να πάω, μιαν τζαι έξω.  Στο τέλος, έγινα εγώ ψυχολόγος του εαυτού μου τζαι έπνασα!

 

Τωρά έμεινεν μου να χάσω τα τελευταία καμιάν δεκαρκάν κιλά (ψίχουλα δηλαδή) τζαι να πείσω την ξεροτζέφαλην μου την κκελέν ότι εν έιμαι τόσο πασιά πιον όσο με θυμάται, γιατί εν τζείνη η εικόνα που μου έμεινεν.

 

Έχω, που λαλείτε, να σας πω ότι εν καλά που λαλούσειν οι παμπακοβίλλιες (με το μπαρδόν) οι εγγλέζοι ότι "nothin tastes as good and being slim feels".  Παρ' όλον που κάθε άλλον παρά slim είμαι,  όντως το πόσον ωραία νοιώθει το πλάσμαν άμαν καταφέρει έναν τέθκιον στόχον εν περιγράφεται.  Εκτός που το ότι φεύκουν κάτι πονούθκια που τη μέση, που τα γόνατα τζαι ξέρω γιω κουέντες, νιώθεις ε σένς οφ ατζίβμεντ ρε κουμπάρε, μεν αρωτήσεις! Άσε που τζαι οι άλλοι αντιμετωπίζουν σε πιο φιλικά.  Ο δε λατρεμμένος μου, μάνα μου τον ρεεεε!!!! Αγάπησα τον τζιάλλον τωρά, γιατί εσυνειδητοποίησα ότι εν μου ελάλεν τίποτε τόσον τζαιρόν για να μεν με προσβάλει, (μάλλον έκεμνεν με τζαι ένοιωθα ωραία) αλλά κάμνει πολλή χαρά τωρά που με βλέπει να παστινήσκω. Τζαι πάλε εν μου είπεν ούτε τωρά ότι ήμουν πασιούρτα πριν.

 

Εσείς ενταμπου θέλετε τόσον πολλά να πετύχετε;  Βάρτε το στόχον σας τζαι βουρρρρ!  Αν το θέλετε αρκετά εννα τα καταφέρετε!  Σκεφτείτε το!  Εννα γενεί σιορ! 

Τα ασημικά γυαλίζονται!

Ναι αγαπημένο και πολυπληθές μου κοινό.  Επιβάλλεται γυάλλισμα των ασημικών, ράψιμο ενδυμάτων (λαμέ και εντυπωσιακών), βάψιμο σπιτιού τζαι υιοθέτηση σοβαρού και κουκκουμωμένου ύφους.  Καθ' ότι διαλεχτό μου κοινό, έχομεν γίνει "τα πεθερικά".   Η κόρη μας η μεγάλη εδέχτηκε (και αποδέχτηκε) πρόταση γάμου από τον διαλεχτό της καρδιάς της. Για γάμο εν βιάζονται, πράμαν που μου διά τη δυνατότητα να κάμω τα πιο πάνω με την ησυχία μου (τζείνο το κουκκούμωμαν νομίζω εννα με δυσκολέψει παραπάνω που ούλλα).

Οι εντυπώσεις μας εμάς που τον γαμπρό μας, πολλά καλές, εν έχω τίποτε αρνητικό να πω. Η αλήθκεια ένει ότι έσιει τζαι τόσον τζαιρό που μεινίσκουν μαζί τζαι έτσι είχαμεν τζαι εμείς τζαι τζείνος την ευκαιρία να τον μάθουμε τζαι να μας μάθει καλύτερα.    Οι εντυπώσεις του γαμπρού μας πάλε για εμάς, τι να σας πω, έχω την υποψίαν ότι εν είμαστε το κλασικό παράδειγμα πεθερικών.  Είμαστεν πάντως χαλαροί τζαι άνετοι μαζί του.  Το γεγονός ότι αρπάσσει το χιούμορ μας τζαι το ότι κάθε άλλο παρά μας αποφεύγει,  θα τα εντάξω στα θετικά. 

 

Το υπόλοιπο καλοκαίρι κύλησε χαλαρά τζαι ωραία.  Εκάμαμεν διακοπές πρώτη φορά εγώ και το αγόρι μου μόνοι μας, τζαι ήταν τζει που τέλεια.  Νάταν τζιάλλες.

 

Τα κιλά συνεχίζουν να ππέφτουν (16 σύνολο) τζαι είμαι σιεσμένη που την χαράν μου.  Με την φόραν που επήρα πολλά σύντομα εννα σας μείνω σκέττον "άσπρο" !

 

Σήμερα επανήλθα στη ρουτίνα, δρυμήτερη, μαυρήτερη τζαι λεπτότερη.

 

Άτε τζαι καλές βροσιές να έχουμεν.

 

Εν σας ερώτησα, εσάς πώς ήταν το καλοκαίρι σας;

 

 

 

Και προχωρώ ακάθεκτη!

Δεκατρία κιλά μέχρι σήμερα πολυαγαπημένοι μου.  Και προχωρώ ακάθεκτη!!!

Απλά να αναφέρω ότι μόλις άρχισε να μου φαίνεται η διαφορά, αλλά καθόλου δεν με πτοεί.  Μέσα μου νοιώθω πιο παστή τζαι που την ...Kate Moss!  Έχω πολλή δρόμο να κόψω ακόμα, αλλά άρχισα να βλέπω το φως στην άκρη του τούνελ.  Φτεροπετώ αγαπητοί μου, φτεροπετώ!!!  Wehey!!!!

Go aspro, go aspro, go aspro!!!!

Έκλαψα.

Σήμερα εκατάφερα τζαι εκλαμουρίστικα πρωίν πρωίν τζαι μάλιστα στο γραφείο, μπροστά σε συναδέλφους.

Εν τζαι είχα έτσι πρόθεση, κάθε άλλο.  Ήρτα με σχετικά καλή διάθεση, έκαμα το φραπεδάκι μου, τζαι έκατσα στο γραφείο μου.  Σαν εκάθουμουν τζιαμέ, μάηντινκ μάι όουν μπίζινεςς άκουσα μια συνομιλία μεταξύ δύο συναδέλφων (εν τζαι ήταν κρυφή, εν μπροστά μου που εμιλούσαν) για μια κηδεία.  Εν άντεξα τζαι εδιέκοψα, πάντοτε με τακτ καθ' ότι είμαι μία κυρρρία, για να ρωτήσω για ποιαν κηδεία μιλούσαν. 

Εδώ πρέπει να σας πω ότι ο ένας εκ των δύο συναδέλφων ένει παιδί αγνοούμενου.  Ήταν βρεφούιν όμως τότε. Εν τον θυμάται τον παπάν του. Σίιλια μπράβο όμως στη μάνα του γιατί εμεγάλωσεν τον σωστά.  Ένει χρυσό παιδί, το πιο ακκομπλεξάριστον άτομο που ξέρω, με μιαν χρυσή καρδιά, τίμιος, με φιλότιμο, αγαπώ τον πολλά. 

Έλεεν μας που λαλείτε, ότι ήβραν τον παπάν του, ειδοποιήσαν τον, επήεν με τη μάνα του, είδαν τα κόκκαλα που τους επαρουσιάσαν, εχαϊδέψαν τα (έτο άρκεψα τζαι κλαμουρίζουμαι πάλε).  Ηξέραν ότι ήταν σκοτωμένος γιατί τους το είχαν πει.  Επεριέγραψεν μας τζαι τη σκηνή του φόνου.  Είχαν μαζέψει κάμποσους άμαχους άντρες, μεταξύ τους γέρους τζαι έφηβους.  Εβάλλαν τους 4 - 4 μέσα σε ένα σπίτι τζαι επαίζαν τους.  Ένας 15χρονος εβούρησεν να φύει τζαι πίσω του εβούρησεν τζαι ο θείος του.  Επαίξαν τους τζαι τους θκυό, αλλά ο μιτσής εν επέθανε τζαι ο θείος του έππεσεν που πάνω του.  Έτσι ο μιτσής εκατάφερεν τζαι έφυεν τζαι εξιστόρησεν τους τι είδε τζαι ποιους εσκοτώσαν.  Εκατάφεραν τζείνην την μέρα, η γιαγιά τζαι ο παππούς του συναδέλφου μου, τζαι εστραφήκαν πίσω, ήβραν τους σκοτωμένους τζαι εθάψαν τους  όπως - όπως.  Εν σε τζείνο το σημείο που τους ήβραν τωρά. 

Άκουα τον τζαι έκλαια όπως το μωρό.  Τζείνος ήταν ψύχραιμος τζαι έλεεν μου μάλιστα "μεν κλαίεις κόρη". Μα φαντάζεστε την σκηνή;  Φαντάζεστε τι σκηνές εκτελήχθησαν τζείνον τον τζαιρό;  Τι επεράσαν όσοι τα έζησαν τζαι όσοι επηρεαστήκαν;  Τι επέρασεν τούτος ο λαός, Θεέ μου, τζαι τι περνά ακόμα!  Συνεχίζει όμως τζαι υπάρχει τζαι προχωρά.  Ο Θεός να μας βοηθήσει.

 

Σύναξε τους χρυσή μου!

Εντάξη κόρη μου, έκαμες κοπελλούθκια, εν τζαιν τίποτε, έτυχε τζαι σε εμάς. 

Εν μιτσιοί, εννα παίξουν, εννα φωνάξουν, εννεν πρόβλημαν, καθόλου.  Ξαπολάς τους της άλλης της αχάπαρης δίπλα μου, τζαι γιολλαρίσκεις, ή είσαι έσσο σου απλούμενη πας τον καναπέ σου, με τες πόρτες τζαι τα παράθυρα σου θεόκλειστα τζαι τα κοππελλούθκια σου να αλωνίζουν μες τη γειτονιά, άτε ολάν, ασπάξιξιιη.  Εμπαίναν μες την αυλή μου, παρ'ολο που τους είπα να μεν ημπαίνουν, επαίζαν με τα λάστιχα του νερού, αφήναν μου φουντάνες ανοιχτές, εσύρναν την μάππα τους πας το μπάσκετ χουπ που είχαμεν (ώσπου τζαι εφκάλαμεν το μπάσκετ χούπ εφκάλαμεν τζαι τα λάστιχα που πας τες φουντάνες τζαι ησυχάσαμεν) τζαι το αυτοκίνητον πουκάτο να τρώει τες φατσιές, εν είπα τίποτε.  Που εξιμπαρρώσαν, όμως, τα φωτιστικά της εισόδου της γειτόνισσας δίπλα σου, με την μάππα του φούρπου τζαι εμείναν τζαμέ διαλυμένα, τότε άρκεψα τζαι ανησυχούσα.  Ύστερα εβάλαν στόχο τα δικά μου. Τζαι αφού τα μαύρα τζαι τα γέριμα, εν τζαι εβάλαμεν τα κάτζελλα της εισόδου τζαι τα φωτιστικά για να ποσκολλιούνται τα μυξιάρικα σου, να χαριεντίζουνται ότι εβάλαν γκολ ώσπου να τα διαλύσουν τέλεια, μαζί με οτιδήποτε άλλον ηβρεθεί στο δρόμο τους.  Τζιαμαί οφείλω να ομολογήσω ότι αγρίεψα.  Είπα τους μιαν, είπα τους θκυο, είπα τους τρεις, είπα τους χίλιες δεκατρείς, χαβάν τους, εφκάλλαν μου τζαι γλώσσαν, ειδικά τζείνος ο μεγάλος.  "Εν το σπίτι τους δαμέ" ακούεις τζαι εσύ. Έλα δα ρε να σου πω ποιου εν το σπίτι!!!  Αχ Ηρώδη μου τζαι πού είσαι; 

Εννα μου πεις, εν ήταν τζαι οι δικές σου μιτσιές; Ήταν, καλόοοο!  Τζαι ειδικά η μητσιά μου πού την έχαννες πού την εύρισκες ήταν με τα αγόρια τζαι έπαιζεν μάππαν.  Αλλά είχα έννοιαν πάντα μου να μεν ενοχλούν τους γύρο τους.  Εν τες εξαπώλουν αδέσποτες!

 

Εγώ που λαλείς, πολλά - πολλά με τη γειτονιάν εν τζαι έχω.  Πολλύ θάρρος ούτε διώ ούτε παίρνω.  Αλλά αναγκαστικά έπρεπεν να σου μιλήσω σαν στοργική τους μανούλα που είσαι.   Επαρακάλεσα σε ευγενέστατα (καθότι, όπως είναι ευρέως γνωστόν είμαι μια Κυρρρρία) αν είναι δυνατόν, να μεν μου διαλύσουν το σπίτι τζαι να μεν μου ματζελλέψουν την αυλή.  Εν μπορώ να πω, εσυμφώνησες, αλλά ανησύχησεν με λλίον τζείνο το ύφος σου που ελάλεν "καλάν μάνα μου, τούτα ούλλα ξέρω τα αλλά ελάλουν πέρκιμον σιωπήσεις τζαι εν λλάμνεις".   

Άτε να δούμεν ενταμπου να γίνει που τωρά τζαι να πάει.  Dum spiro spero, έννεν;

 

 Υ.Γ. Είδεν με τζαι το άλλον το αστέρι ο γείτονας μου δίπλα που επήεννα να κάμω το παράπονό μου, τζαι εβούρησεν να κλαδέψει το φραμόν του  που εν φορτωμένος αρρώστιαν.  Αλόπως εφοήθηκεν ότι ήταν ναρτει η σειρά του.  Μουαχαχαχα!!!!! Εν τζαι εν άσιημα να σε φούνται τζαι λλλίον, τελικά!!!!

 

Να μεν αλλάξει τίποτε! Γίνεται;

Είμαι άτομο που εν θέλει πολλά για ένει ευτυχισμένο. Εν είχα τζαι την πιο εύκολη ζωή μέχρι τωρά αλλά ούτε τζαι την πιο τραγική.  Έπρεπε να δουλέψω για κάθε τι που αποκτούσα, αλλά τούτον εν ένει τζαι το τέλος του κόσμου.  Επέρασα δύσκολες καταστάσεις αλλά τζαι ευτυχισμένες.  Αισίως, έφτασα σε μια φάση της ζωής μου που είμαι χάππυ. 

Έχω τον λατρεμμένο μου που ... λατρεύω τζαι με λατρεύει, έχω θκυο κόρες που άρχισαν να βρίσκουν το δρόμο τους (ναι έχω τες αγωνίες μου για κάποιες που τες επιλογές τους, αλλά ποιος γονιός εν τες έσιει;) τζαι έχω μιαν δουλειά που την εκέρδισα με την αξία μου, τζαι που με ευχαριστεί τζαι όπου νοιώθω αγαπητή τζαι χαλαρή.  Τα τελευταία χρόνια εσκέφτουμουν συχνά "Θεέ μου, ας μείνουν ούλλα όπως ένει τωρά, γίνεται;  Οικονομικά είμαστεν καλά, δουλεύκουμεν τζαι ξοδεύκουμεν, όπως ο κόσμος ούλλος, έχουμεν την υγεία μας, έχουμεν τους δικούς μας τζαι τους φίλους μας κοντά, είμαι ευτυχισμένη, σε ευχαριστώ!"  Που μέσα μου, έτρεμα να μεν αλλάξει κάτι, αλλά εν για την υγεία μας που εφοούμουν, γιατί είδα το που πολλά κοντά πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει τούτον. 

Τζαι άξξιππα ήρταν ούλλα πόκουππα.  Κρίση λαλεί σου!  Τρόικα! Αποκοπές! Περικοπές!!  Απολύσεις!!!!  Κανένας μας εν έμεινεν ανεπηρέαστος.  Όσοι ένει αυτοεργοδοτούμενοι/επιχειρηματίες έππεσαν οι δουλειές τους κατακόρυφα, πολλοί που ήταν υπαλλήλοι έχασαν τη δουλειά τους, ημικρατικοί σούζουνται, τραπεζικοί απολύουνται, οι κυβερνητικοί ακολουθούν σύντομα, έσιει μωρά που στρέφουνται που τες σπουδές τους γιατί εν μπορούν οι γονείς τους να συνεχίσουν να τους στέλλουν λεφτά.  'Εσιει κόσμον πολλήν, που εν ηξέρει έντολόης εννα τα φέρει βόλτα. Τζοιμούμαστε, ξυπνούμεν με το άγχος!  Τζαι είμαι πάααααρααααα πολλάα θυμωμένη.  Φκάλλω αφρούς λαλώ σου!  Γιατί εν φως φανάριν ότι τούτα ούλλα έγιναν γιατί κάποιοι ήταν τζει που βλάκες, άλλοι ήταν τζει που αχόρταγοι τζαι άλλοι ήταν τζει που ευθυνόφοβοι.  Δηλαδή σε τούτην την αλυσίδα, πολιτικών, τραπεζιτών, βολευτών τζαι βολεμέννων, εν εβρέθηκεν κανένας που να σταματήσει την κατρατζύλαν που επιάσαμεν τζαι επιένναμεν κουρτζούνιν!!!

Τζαι γιατί τωρά εγώ τζαι το υπόλοιπο 90% των ταλαίπωρων συμπατριωτών μου να πρέπει να πληρώσουμεν την ανικανότηταν τους;  Εμείς επαλέψαμεν για ό,τι εκερδήσαμεν.  Εδουλέψαμεν, εστερηθήκαμεν, εκάμαμεν τον λοαρκασμόν μας.  Με ποιο δικαίωμα έρκουνται τωρά τζαι λαλούν μας "Εγώ εν τζαι" πιάννουν τες παραφουσκωμένους τους αμοιβές, πιάννουν τα ωφελήματά τους τζαι τες λιμουζινάρες τους, προστατεύουν τα δικά τους τζαι των συγγενών τους, τζαι αφήνουν μας εμάς  ξηβράκωτους στ' αγγούρκα (με το μπαρδόν).

Θέλω νά'μαι άνενοιας σιορ για το μέλλον των παιθκιών μου.  Μια ζωή ελάλουν τους ότι πρέπει να κοπιάσεις για να αποκτήσεις μιαν άνεση.  Τωρά τι θα τους πω;  Θέλω να μεν αγχώνουμαι για τη δουλειά του λατρεμένου που κατασκοτώνεται μέρα νύχτα.  Θέλω να συνεχίσω να έχω τη δουλειά μου στο γραφείο, τζαι να μεν απολυθεί ούτε τζαι κανένας που τους συναδέλφους μου, γιατί έμαθα τους τζαι εμάθαν με, ανέχουνται το ηλίθιο μου χιούμορ τζαι τες ιδιοτροοπίες μου, ανέχουμαι τζαι εγώ τες ιδιοτροπίες τους, είμαστεν λλίον ή πολλά ο ένας στη ζωή του άλλου τζαι τούτον αρέσκει μου τζαι, ναι ρε παιδί μου, μπορώ ακόμα να πω ότι αγαπώ τους τζαι θέλω να ένει καλά. Θέλω να μας αφήσουν να συνεχίσουμε τη ζωή μας. 

Θέλω να μεν αλλάξει τίποτε!  Γίνεται;

 

Η μάνα μου.

Τη μανούλα μου έχασα την πριν σχεδόν 5 χρόνια.  Κάθε μέρα σκέφτουμαι την τζαι λείπει μου πολλά. Παρ' όλο που έν είμαι μωρόν, έσιει περιπτώσεις που νοιώθω ότι μόνο τζείνη θα μπορούσε να με γαληνέψει τζαι να με συμβουλέψει σωστά. 

 

Η μάνα μου ήταν μια γυναίκα όπως οι περισσότερες κυπραίες της γενιάς της, αφοσιωμένη στην οικογένεια της.  Ήταν που πολλά φτωσιήν οικογένειαν αλλά εκατάφερεν να τελειώσει το σχολείο άριστα με υποτροφία (τότε έπρεπε να πληρώσεις για να πάεις γυμνάσιο).  Είσιεν πολλές ευκαιρίες να έσιει μιαν καλή δουλειά εκτός σπιθκιού, αλλά επροτίμησεν να περάσει τη ζωή της σαν μια απλή νοικοκυρά.  Ήταν καλή σχεδόν, σε ό,τι έκαμνεν, στη μαγειρική στο ράψιμο στις χειροτεχνίες.  Αλλά ήταν ένα μαύρο χάλι στο οδήγημα.  Απέφευγεν πάσι θυσία τα round-abouts και τις δεξιές στροφές από αλτ.  Στο παρκάρισμα δε, ήταν ένα δράμα.

Εμεγάλωσεν μας τζαι τες τρεις με αρχές, επροσπάθησεν να μας βοηθήσει να αναπτύξουμεν η κάθε μια τα ταλέντα μας, ήταν πάντα τζιαμέ για μας, αλλά το τι ήταν το χαρακτηριστικό της ήταν η αφοσίωση τζαι η λατρεία που είσιεν στο παπά μας.  Όταν μετά που 20 χρόνια γάμου ο παπάς μου άφησεν την για κάποιαν άλλην, έχασε τη γη κάτω που τα πόθκια της.  Έκαμεν πάρα πολλύ τζαιρό να έβρει τον εαυτόν της.  Αλλά με το που εσηκώθηκεν ήταν μια άλλη γυναίκα. 

Ήβρεν δουλειά σε ένα διαφημιστικό γραφείο, τζαι τζαμέ έκαμεν φιλίες που εκράτησαν μέχρι το τέλος της ζωής της τζαι που της εστάθηκαν σαν αδερφές στα δύσκολα που ήταν να έρτουν στο δρόμο της μετά.  Ανέπτυξεν το ταλέντο της στη ζωγραφική, εγέμωσεν μας τα σπίθκια μας με πίνακες της.  Επροέκυψαν μας μποέμισσα, επροέκυψεν μας χορκοϋρα, επροέκυψαν μας ανήσυχο πνεύμα, επροέκυψαν μας μια γυναίκα ζωντανή με δίψα για ζωή με λεπτό τζαι έξυπνο χιούμορ. 

Όταν επαναπατρίσθηκα, μετά 14 χρόνια στην Αγγλία, η μάμμα μου είσιεν ήδη διαγνωσθεί με καρκίνο στα 58 της τζαι εν μας εδιούσαν τζαι πολλές ελπίδες.  Συγκεκριμένα μας είπαν ότι λίγους μήνες θα άντεχε.  Επείσμωσεν όμως, επάλεψεν τζαι άντεξεν σχεδόν 8 χρόνια.   Μέσα σε τζείνα τα 8 χρόνια, εν έκατσεν να κλαίει τη μοίρα της.  Εσυνέχισεν τη ζωή της όσο πιο καλά εμπορούσεν.  Ήταν πιο δραστήρια που τους υπόλοιπους μας που είχαμεν την υγεία μας.  Εμάζευκεν τα εγγόνια της στη βεράντα του σπιθκιού της τζαι επαίζαν χαρτιά, τζαι πάντα εγέλαν τους τζαι εκέρδηζεν. Εζωγράφιζεν με τες ώρες, εσυνέχισεν να πηαίνει δουλειάν, έφκαινεν πολλά συχνά με τες φίλες της, εταξίδευκεν.  Θυμούμαι ότι 2 χρόνια πριν την χάσουμεν, μετά από μιαν δύσκολη φάση τζαι παραμονή της στην Αροδαφνούσα, τζαιμέ που την είχαν ξεγραμμένην εκατάφερεν τζαι εστάθηκεν στα πόθκια της, εταξίδεψεν με τες φίλες / συναδέλφισσες της στην Θαϋλάνδη τζαι επήεν τζαι σε σαφάρι, καβαλλούριν πάνω σε ελέφανταν.  'Οποτε εστρέφετουν που κάποιο ταξίδι, επρογραμμάτιζεν το επόμενο.  Συνήθως εμεσολαβούσεν κάποια υποτροπή της νόσου, έκαμνεν μια σειρά χημειοθεραπείες, έφερνεν το νού της τζαι εγιολλάρισκεν πάλε.  Συχνά έλεεν ότι θα έθελεν να ήταν πουλλί, για να ταξιδεύκει που χώρα σε χώρα χωρίς να κουβαλά βαλίτσες τζαι να καθυστερεί σε αεροδρόμια τζαι μασκαραλλίκια.

Παρ' όλο που ήταν άρρωστη, ήταν η χαρά μου να περνώ ώρες μαζί της.  Ακόμα τζαι όταν ήταν στο κρεββάτι του πόνου, έκαμνε μας τζαι εγελούσαμεν με το χιούμορ της, με τον τρόπο που είσιεν να μας επιπλήττει σαννα τζαι είμασταν ακόμα μωρά τζαι να μας βάλλει στη θέση μας.  Ήσιεν απαιτήσεις τζαι που τες τρεις μας. Έθελεν να είμαστεν πάντα ευγενικές, να είμαστεν καλιεργημένες, να είμαστε καλές νοικοκυρές, να είμαστε δραστήριες.  Αλλά εκαμάρωνεν μας τζιόλας όπως κάθε μάνα καμαρώνει τα παιθκιά της.

Η μάνα μου ήταν πάντα της αξιοπρεπής, ακόμα τζαι στα πιο δύσκολα της τζαι πάντα εσκέφτετουν τον δίπλα της.  Όταν ήταν στο ογκολογικό για θεραπεία τζαι έβλεπεν κάποιον νεαρό που ήταν στη ίδια μοίρα, ελυπάτουν αφάνταστα τζαι παρόλη την ταλαιπωρία της τζαι τους πόνους της έλεεν "εγώ έζησα τη ζωή μου, είμαι ευχαριστημένη, τούτο το μωρό τι να πει!".  Στην κηδεία της η εκκλησία εγέμωσεν ασφυχτικά που κόσμο που την ήξερε προσωπικά, που την αγαπούσεν τζαι που την εκτιμούσεν.  Τζαι θυμούμαι λλίες μέρες μετά, επήρεν τηλέφωνο ο ογκολόγος της την αδερφή μου για να τη συλλυπηθεί τζαι της είπε πόσο αξιοθαύμαστη τζαι αξιοπρεπής ήταν μέχρι το τέλος.  "Η μητέρα σας ήταν μια κυρία" της είπε. 

Εν μπορώ να εκφράσω σε λόγια πόσο περήφανη νοιώθω για την μάνα μου.  Έδωσεν μας πολλά μαθήματα ζωής. Είμαι πολλά τυχερή που την είχα στη ζωή μου, που ήταν ο άθρωπος που εδιαμόρφωσεν το χαρακτήρα μου.  Αν της μοιάζω έστω τζαι στο ελάχιστον θα είμαι πολλά ευχαριστημένη.

Η μάμμα μου ήταν μια δυναμική, έξυπνη γυναίκα της εποχής της τζαι του τόπου μας.  Ήταν όπως ένει πολλές άλλες κυπραίες.  Βλέπω την πολλά συχνά σε πολλές κυπραίες που συναντώ. Ήταν τζείνη που με έμαθε να αγαπώ το φύλο μου, τζαι να εκτιμώ τον δίπλα μου.

Νά σαι καλά μανούλα μου όπου τζαι νάσαι.  Λείπεις μας πολλά.

 

Πούντον ήλιον;

Ενταμπου να γίνει με τούντην κατάστασην;  Επιάσαν μας τα ρυάλια μας (όσων είχαν δηλαδή), επιάσαν μας την ηρεμίαν μας, επιάσαν μας την αξιοπρέπειαν μας, εννα μας πιάσουν τες δουλειές μας, εν γίνεται να έχουμεν τουλάχιστον τον ήλιον μας;  Εν τζαι έμεινεν μας τζαι τίποτε άλλο!  Ως που εννα πάει η κατάσταση με τούντην πουστιόσκονη ολάν;!

Πότε θα κάνει ξαστεριά σιορ; Πότε; ΠΟΟΟΟΤΕΕΕΕ;;;!!!!!

ΟΎΦΦΟΥ ΠΙΟΝ!!

Ο πιτσικλίστρας.

Μαρτυρικέ κυπριακέ λαέ!!!!  Εν άντεξα τζαι έδρασα! 

 

Τζαμαί που επηένναμεν τζαι ερκούμαστε μιαν ομορφκιάν με την συνκολυμβήτρια μου, στον αργό μας τον διάδρομό, ανέφανεν τζαι ο πιτσικλίστρας. Άφηκα τον να πάει τζαι νάρτει 2-3 φορές.  Αεις τον πελάν έκαμνεν τζαι κάτι ζίγκι - ζάγκα για να μας προσπεράσει επειδή ενοχλούσαμεν τον. Άξιππα έφκην μου ούλλη η αγανάκτηση τζαι η ένταση των τελευταίων ημερών, ένοιωσα ούλλες τες αδικίες τζαι τες εκμεταλλεύσεις που επέρασεν τούτος ο ταλαίπωρος ο τόπος, εφανίστην μου ότι ο πιτσικλίστρας έμοιαζε τζείντου ξηνισμένου του Σιόημπλε τζαι εφκήκεν το γαίμα πας τη κκελέ μου.  Τζαμαί ήταν που εσκέφτηκα "για την Κύπρο μας ρε γαμώτο".   Εντελώς άσχετον, ξέρω το, αλλά έτσι μου ήρτεν τζείντην ώραν.

 

Επερίμενα τον στο τέρμα του διαδρόμου που λαλείτε τζαι έδρασα! Πρώτα αγριοκοίταξα τον, τζαι ύστερα είπα του: "Μήπως είσαστεν στο λάθος διάδρομο;"  Εκοίταξε με, με το ύφος καθυστερημένης αγελάδας τζαι κάτι είπεν. Νομίζω ήταν "Ααα;;"  Εγώ όμως εσυνέχισα ατρόμητη: "Να πάτε δίπλααα!!"  Παρακαλώ προσέξετε το παρατεταμένο "δίπλαααα" το οποίον ήταν εντελώς τόσον αυθόρμητο όσον τζαι εκνευρισμένο!  Επίσης, παρακαλώ σημειώστε ότι εμίλησα του στον πληθυντικό καθότι είμαι μία Κυρρρρία! Θα πρέπει να εφαίνουμουν εντελώς αδίστακτη τζαι επιβλητική έτσι όπως τον επίπληττα που το ύψος του ώμου του (επέρναν με τζαι 1 1/2 κκελλέν), με τα μμάθκια μου σπιλακωμένα μες τα γυαλλούθκια της πισίνας τζαι με το τόσο κολακευτικό ασημένιο μου σκουφάκι στο κεφάλι, . Ο θρίαμβος όμως ήταν ολόδικος μου.  Εσιώπησεν, εκολύμπησεν ως το άλλο τέρμαν τζαι επήεν εκεί όπου ανήκεν.  Στο διάδρομο για τους γληορους κολυμπητές. Wehey!!!

 

Έτσι εννα δρω που τα τωρά τζαι να πάει αγαπητοί μου.  Η κυρία Χαζοπαχύ μας ετελείωσεν.  Από τούδε τζαι στο εξής όπου βλέπω την αδικίαν θα μιλώ. Θα επαναστατώ.  Εν θα αφήνω κανέναν να με αδικεί, ούτε εμέναν ούτε τους άλλους. 

 

Εσείς πού θα κάμετε την επανάσταση σας σήμερα;

 

 

 

Εκαταλάβετε το;

Εκαταλάβετέ το ότι οι παγκόσμιοι πόλεμοι εκμοντερνιστήκαν;
Εκαταλάβετέ το ότι το τρίτον ράιχ έγινεν τέταρτον;
Εκαταλάβετε το ότι οι πολιτικοί μας ένει ούλλοι τους καραγκιόζηδες;
Εκαταλάβετε το ότι κάθε ειδήμονας τζαι που μιαν άποψην;
Εκαταλάβετε το ότι επρήσαν μας τα ούλλοι που γυρόν;
Εκαταλάβετε το ότι ότι εν έχουμεν υπόθεσην;
Εκαταλάβετε το ότι το μόνον αέριον που εννα μας μείνει ενει ότι παράγει ο καθένας μας που μόνος του; (πούφφου)

Επειδή εγώ εν καταλάβω τίποτε!
 

Πήεννε γιέ μου δίπλα λαλούμεν!!!!

Ε κύριος!!! κύριος!!!! εσύ γιε μου, που εμπήκες στη πισίνα κορτωτός κορτωτός όπως τον πετεινόν. Αφού ασκώπησες που ασκώπησες γυρόν σου, να δεις ποιους εν μπου εντυπωσίασες με την κορμοστασιάν σου (τζαι την σκεμπούδα σου), γιατί εν είδες καλλύττερα πριν θκιαλέξεις διάδρομο να κολυμπήσεις; Με ποιαν λογική δηλαδή εθκιάλεξες το δικό μας τον διάδρομον; Αφού έτην σιορ την ταπελλούαν που λαλεί "slow lane"!! S L O W you know? Νομίζεις ότι εν για παραπλάνησην που την εβάλαν τζιαμέ; Δε μας καλύττερα να δούμεν. Θωρείς δελφίνια, θωρείς γοργόνες; Εννεν άλλα θαλάσσια όντα που σου θυμίζουμεν; Τζαι άδε μας με εντα ρυθμό κολυμπούμεν!!! Οι άλλοι πάσειν τζαι στρέφουντε τζαι εμείς ακόμα είμαστεν στην εκκίνηση. Εντα που ήρτες τζαι πιτσικλάς μας τζαι τα νερά μες τα μούτρα μας! Νομίζεις δηλαδή ότι επειδή εκατέβηκεν σου εσένα να έρτεις ποδά, αυτομάτως εννα γληορέψουμεν, όξα εννα ... αναληφθούμεν ως δια θαύματος τζαι να σου αδειάσουμεν τη γωνιά. Άτε ολάν που τζιαμέ. Πήεννε γιε μου δίπλα στο διάδρομο των κορμαλλιάδων που πετάσσουν αζίνες τζαι άησμας ήσυχες εμάς, πριν να με αναγκάσεις να ξεχάσω ότι είμαι Κυρρρρρία τζαι να σε αγρηοκοιτάξω! ΑΑ!!!

 

ΩΠΠΠΑΑΑΑ!!!!

Η ατμόσφαιρα στη δουλειά μου ένει φαντάζομαι όπως στες παραπάνω δουλειές. Μικροαπαρεξηγήσεις υπάρχουν τζαι διαχειρίζεται τες ο καθένας κατά που κόψει ο νους του. Προσωπικά πάω τους ούλλους ρε παιδί μου, κάποιους παραπάνω τζαι κάποιους πιο λλίον, αλλά βλέπω κάτι καλό σε ούλλους τους. Ακόμα τζαι μια συνάδελφος που πάντα εφάκκαν μου πας τα τζέρατα, τελευταίως λόγω κάποιων καταστάσεων αναγκάστηκεν να συνειδητοποιήσει ότι τελικά εν βαστά τον Θεό που τα ποτέθκεια, έκατσεν την μάππαν νάκκον χαμέ τζαι ως εκ τούτου ανέχουμαι την λίον παραπάνω που πριν.

 

Πριν λλίες μέρες, που λαλείτε, επραγματοποιήσαμεν μιαν έξοδο ούλλοι οι συνάδελφοι για να αποχαιρετίσουμεν μιαν συνάδελφο που εννα μας φύει. Η συγκεκριμένη συνάδελφος εκατάφερεν να μεν δημιουργήσει αντιπάθειες τζαι έτσι ετιμήσαμεν την σχεδόν ούλλοι. Ελείπαν μόνον 2.  Επήαμεν σε μιαν ταβέρνα με μουσική. Πρέπει να σας πω ότι σπανίως κάμνουμε έτσι εξόδους στη δουλειά μου.  Λλίες φορές που επροσπαθήσαμεν να το επιχειρήσαμεν, εν τα καταφέραμεν να συντονιστούμεν. Τζείνην την νύχτα πάντως, πιστεύκω ότι ούλλοι επερασαν ωραία, ήταν πολλά ωραία η ατμόσφαιρα.    Προσωπικά, το πόσον το εδιασκέδασα, εν περιγράφεται.  Ένοιωσα ότι ήμουν περιτριγυρισμένη που φίλους ένοιωθα χαλαρή τζαι άνετη, τζαι έδωκα του χορού τζι άψεν.  Ήμουν η πελλή με το ντέφιν. Πάντως έν ηξέρω τι θέαμαν επαρουσίαζα τζείνην την νύχτα, αλλά στες παραπάνω φωτογραφίες είμαι πρώτη φάτσα, μες την πελλάρα, εξευτελίστηκα εντελώς. Τζαι οι παραπάνω συνάδελφοι, που τζείνη τη νύχτα τζαι δα αντιμετωπίζουν με, με ένα αμιδρό χαμογελάκι άμαν καρτσιλατιστούμεν :ζ! Έσιει που τζείνην την μέρα που εκώλλησεν στον νου μου τούτον το τραγούδιν.

  

Τελικά, εν η ιδεά μου, όξα άμαν βρεθείς με γνωστούς (σε τούτην την περίπτωση συνάδελφους) σε μιαν χαλαρή ατμόσφαιρα, με καλή ανεβαστικήν μουσικήν τζαι λλίον κρασούδι, παραμερίζουνται οι μικροδιαφορές τζαι έρκεται ο ένας λλίον πιο κοντά με τον άλλον;  Αν έν έτσι να το κάμνουμεν πιο συχνά ρε κοπέλια.

 

Όξα είμαι εγώ τέλεια χαζόν αρνί χαρά γεμάτον; Εσείς ενταμπουλαλείτε;